Οι δυνατότητες που χρειάζεστε δεν προκύπτουν από την ίδια τη φιλοδοξία, αλλά από το target state που βρίσκεται από κάτω: τη συγκεκριμένη κατάσταση σε μια καθορισμένη περίοδο, αναλυμένη σε αυτό που πρέπει να μπορεί να κάνει τότε ο οργανισμός. Χωρίς αυτή τη μετάφραση, οι "δυνατότητες" παραμένουν μια λέξη σε ένα slide αντί για μια λίστα με την οποία μπορείτε να κατευθύνετε.
Μια φιλοδοξία όπως "ηγέτης της αγοράς στο μεσαίο τμήμα" ή "πλήρως δεδομενοκεντρική εργασία" δεν λέει τίποτα για το τι πρέπει να αλλάξει εσωτερικά. Αυτό είναι ακριβώς η διαφορά μεταξύ ενός στόχου και μιας φιλοδοξίας: ένας στόχος είναι μετρήσιμος και χρονικά καθορισμένος, μια φιλοδοξία είναι μια κατεύθυνση. Τις δυνατότητες τις συνδέετε με τον στόχο, όχι με την κατεύθυνση. Μια παραγωγική επιχείρηση 120 εργαζομένων που "θέλει να αναπτυχθεί διεθνώς" δεν βγάζει τίποτα από αυτή τη φράση. Μόνο όταν το target state περιγράφει ότι σε τρία χρόνια θα πωλείται σε δύο νέες χώρες, με ποιο όγκο και μέσω ποιου καναλιού, γίνεται ορατό αν υπάρχει ανάγκη για γνώση εξαγωγών, πολυγλωσσική εξυπηρέτηση πελατών, ή άλλο είδος σχεδιασμού εφοδιαστικής αλυσίδας.
Το όραμα περιγράφει την κατεύθυνση μακροπρόθεσμα, το vision state την εικόνα αυτού σε έναν μεγαλύτερο ορίζοντα, το target τον μετρήσιμο στόχο, και το target state πώς βρίσκεται ο οργανισμός σε μια καθορισμένη ημερομηνία. Οι δυνατότητες ανήκουν στο target state, επειδή αυτό είναι το επίπεδο όπου τα καθήκοντα, οι ρόλοι και οι διαδικασίες εργασίας γίνονται συγκεκριμένα. Ένας οργανισμός υγειονομικής περίθαλψης με 200 εργαζομένους που έχει ως target "20% λιγότερο διοικητικό χρόνο ανά πάροχο περίθαλψης" βλέπει στο target state ποιος τρόπος εργασίας απαιτείται για αυτό: διαφορετική καταχώρηση στην πηγή, διαφορετικό είδος συντονιστικού ρόλου, ίσως διαφορετική δομή συνεννόησης. Αυτά τα τρία πράγματα είναι οι δυνατότητες. Χωρίς το ενδιάμεσο βήμα του target state, ο στόχος και το μέσο συγχέονται, και προκύπτουν έργα που επηρεάζουν το KPI χωρίς να αλλάζουν τον υποκείμενο τρόπο εργασίας.
Για να δείτε αν η δική σας κατεύθυνση είναι ήδη τόσο σαφής ώστε να είναι δυνατή αυτή η μετάφραση, υπάρχει η δωρεάν δοκιμή "is uw visie stuurbaar": έξι ερωτήσεις σχετικά με τα τέσσερα επίπεδα που δείχνουν σε λίγα λεπτά πού η εικόνα είναι ακόμα πολύ ασαφής για να συναχθούν από αυτή δυνατότητες.
Ένα target state που ισχύει μόνο στα χαρτιά, δίνει μια λανθασμένη λίστα δυνατοτήτων. Γι' αυτό το target state ελέγχεται κατά μήκος οκτώ διαστάσεων — μεταξύ άλλων πελάτης, διαδικασία, άνθρωποι, τεχνολογία και χρήμα — και ταυτόχρονα κατά μήκος πέντε confidence gates που μετρούν πόσο σίγουρος είναι ο οργανισμός ότι αυτό είναι εφικτό εντός του καθορισμένου χρόνου. Μια εμπορική επιχείρηση 80 εργαζομένων που είχε γράψει ένα target state γύρω από "πλήρως αυτοματοποιημένη επεξεργασία παραγγελιών" αποδείχθηκε ότι σκόραρε χαμηλά στα confidence gates στη διάσταση ανθρώπων: δεν υπήρχε εικόνα για ποιος θα συνέχιζε να χειρίζεται τις εξαιρέσεις. Χωρίς αυτόν τον έλεγχο, η λίστα δυνατοτήτων θα είχε γραφτεί σε μια υπόθεση που δεν κρατούσε. Με τον έλεγχο έγινε σαφές ότι δεν χρειαζόταν μόνο μια δυνατότητα συστήματος, αλλά και ένας μικρότερος, μόνιμος ρόλος για τη διαχείριση αποκλίσεων.
Οι δυνατότητες που καθορίζονται μόνο από τη διεύθυνση, χάνουν συχνά την εικόνα του τι μπορεί ή δεν μπορεί ήδη να γίνει στο επίπεδο εργασίας. Ο κύκλος φιλοδοξίας εμπλέκει όλο τον οργανισμό, το οποίο δεν σημαίνει ότι μιλάει κανείς ξεχωριστά με τον καθένα: πρόκειται για έναν δομημένο τρόπο συλλογής εισροών χωρίς αυτό να καταλήγει σε μια σειρά συσκέψεων, όπως περιγράφεται στο πώς εμπλέκετε το επίπεδο εργασίας σε μια στρατηγική χωρίς ατελείωτες συσκέψεις. Σε μια εταιρεία εφοδιαστικής αλυσίδας 150 εργαζομένων, αυτός ο κύκλος αποκάλυψε ότι η προγραμματισμένη δυνατότητα "νέο λογισμικό προγραμματισμού" θα απέδιδε λίγα όσο η υπάρχουσα λογική προγραμματισμού στο επίπεδο εργασίας λειτουργούσε διαφορετικά από ό,τι υποτίθετο στο γραφείο. Αυτή η πληροφορία δεν προκύπτει από μια σύσκεψη διεύθυνσης, αλλά από τους ανθρώπους που κάνουν την εργασία καθημερινά.
Ο προσδιορισμός μιας δυνατότητας στα χαρτιά δεν εγγυάται ότι αυτή θα προκύψει επίσης. Αν μια αλλαγή στον τρόπο εργασίας πράγματι εγκαθίσταται, φαίνεται από πρώιμα σημάδια, όπως περιγράφεται στο ποια είναι τα πρώιμα σημάδια ότι μια αλλαγή πιάνει — σκεφτείτε τη αυθόρμητη χρήση νέων όρων ή την αυτόβουλη προσφορά βελτιώσεων από εργαζομένους χωρίς να ζητηθεί αυτό. Πόσο γρήγορα μπορεί να χτιστεί μια δυνατότητα, εξαρτάται από πόσο ήδη συνηθισμένος είναι ο οργανισμός να αλλάζει, από την πολυπλοκότητα του ρόλου και από τη διαθέσιμη χωρητικότητα για εκμάθηση παράλληλα με την τρέχουσα εργασία.
Η ίδια η λίστα δυνατοτήτων είναι το σημείο εκκίνησης, όχι το τελικό σημείο: το επόμενο ερώτημα είναι πόσο από την προσδιορισμένη εργασία γίνεται ήδη σήμερα, από ποιον, και σε πόσες ώρες. Αυτή η αντίστροφη μετάφραση — οι ρόλοι και τα καθήκοντα που απαιτεί το target state, δίπλα στη στελέχωση που υπάρχει ήδη τώρα — είναι ακριβώς αυτό για το οποίο προορίζεται η werkscan στο ftetoai.com, και δείχνει τη διαφορά σε ώρες μεταξύ αυτού που υπάρχει και αυτού που απαιτεί η φιλοδοξία.
Vertel wat u wilt bereiken, dan kijken we samen wat daarvoor moet staan.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.