Στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, οι ώρες αφορούν σε μεγάλο βαθμό εργασία που αποτελείται από σταθερά βήματα: έλεγχος δεδομένων, σύνθεση φακέλων, δημιουργία αναφορών συμβουλευτικής, αξιολόγηση ασφαλιστηρίων συμβολαίων ή δανείων σε σχέση με σταθερά κριτήρια, διαχείριση ερωτημάτων πελατών που έχουν ήδη τεθεί εκατό φορές στο παρελθόν. Αυτή η εργασία είναι συνήθως καλά τεκμηριωμένη, επειδή οι εποπτικές αρχές το απαιτούν. Η ίδια αυτή τεκμηρίωση την κάνει επίσης κατάλληλη για μετασχηματισμό σε εργασία που ένα σύστημα μπορεί να αναλάβει ή να προετοιμάσει.
Το τι καθορίζει το αποτέλεσμα δεν είναι η θέληση για καινοτομία, αλλά ο βαθμός στον οποίο η εργασία έχει ήδη καταγραφεί με σαφήνεια, και ο βαθμός στον οποίο ένα λάθος είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί εκ των υστέρων ή όχι. Ένα τυπογραφικό λάθος σε μια εσωτερική σημείωση είναι κάτι διαφορετικό από μια λανθασμένη συμβουλή σχετικά με στεγαστικό δάνειο ή ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Όπου οι συνέπειες ενός λάθους είναι περιορισμένες και αναστρέψιμες, η εργασία μεταφέρεται ταχύτερα. Όπου μια απόφαση είναι δεσμευτική για τον πελάτη ή ελέγχεται από εποπτική αρχή, παραμένει για μεγαλύτερο διάστημα απαραίτητος ένας άνθρωπος που αξιολογεί το αποτέλεσμα πριν αυτό προχωρήσει περαιτέρω.
Τρεις κατηγορίες διαπερνούν σχεδόν κάθε διαδικασία σε αυτόν τον κλάδο. Ένα μέρος της εργασίας μπορεί ένα σύστημα να το εκτελέσει αυτόνομα: μεταφορά δεδομένων, ταξινόμηση εγγράφων, απάντηση σε τυποποιημένες ερωτήσεις βάσει σταθερών κανόνων. Ένα μέρος πραγματοποιείται με ανθρώπινη εποπτεία: το σύστημα προτείνει μια συμβουλή ή έναν υπολογισμό, και ένας εργαζόμενος εγκρίνει ή απορρίπτει, με μια αιτιολογία που καταγράφεται. Και ένα μέρος παραμένει ανθρώπινη εργασία, επειδή πρόκειται για εξήγηση σε πελάτη σε δύσκολη κατάσταση, για κρίση που δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε κανόνες, ή για ευθύνη που νομικά πρέπει να αναλαμβάνει ένα πρόσωπο.
Αυτή η κατανομή δεν είναι σταθερή για ολόκληρο τον κλάδο. Σε μια ασφαλιστική εταιρεία, η αποδοχή ενός απλού ασφαλιστηρίου συμβολαίου έχει ήδη μετατοπιστεί σε μεγάλο βαθμό στη δεύτερη κατηγορία, με έναν εργαζόμενο που πλέον αξιολογεί μόνο τις εξαιρέσεις. Σε έναν παρόμοιο οργανισμό δίπλα, η ίδια ακριβώς εργασία εξακολουθεί να γίνεται πλήρως χειρωνακτικά, όχι επειδή δεν θα ήταν δυνατό, αλλά επειδή τα υποκείμενα δεδομένα δεν είναι σε τάξη, οι ευθύνες δεν έχουν καταγραφεί, ή κανείς δεν έχει ελέγξει αν το σύστημα αναγνωρίζει τις εξαιρέσεις. Η διαφορά δεν βρίσκεται στη φιλοδοξία. Βρίσκεται σε ό,τι έχει γίνει πριν διατυπωθεί η φιλοδοξία.
Τα διοικητικά συμβούλια σε αυτόν τον κλάδο διαμορφώνουν φιλοδοξίες που συχνά ακούγονται σαφείς από μόνες τους: ταχύτερη εργασία αποδοχής, λιγότερος χειρωνακτικός έλεγχος, μια διαδικασία συμβουλευτικής που προετοιμάζεται σε μεγάλο βαθμό από το σύστημα. Το πρόβλημα δεν είναι η φιλοδοξία, αλλά ότι τέσσερα άτομα στην ίδια συνάντηση εννοούν τέσσερα διαφορετικά πράγματα με τους όρους «ταχύτερο» ή «λιγότερο χειρωνακτικό». Αυτό που για τον έναν είναι ένα σύστημα που αποφασίζει αυτόνομα, είναι για τον άλλο ένα σύστημα που κάνει απλώς μια πρόταση την οποία κάποιος πρέπει ακόμη να εγκρίνει. Αυτή η διαφορά καθορίζει ποιες δυνατότητες απαιτούνται, ποια δικαιώματα λήψης αποφάσεων πρέπει να αναδιαρθρωθούν και ποιο επίπεδο ελέγχου πρέπει να παραμείνει ανέπαφο. Όσο αυτό δεν έχει διατυπωθεί, γίνεται συζήτηση για ετοιμότητα χωρίς να γνωρίζει κανείς σε ποια ετοιμότητα αναφέρεται.
Είναι το ίδιο μοτίβο που επανέρχεται όταν συγχέονται η φιλοδοξία και ο στόχος: τι διαφορά υπάρχει ανάμεσα σε μια φιλοδοξία και έναν στόχο εξηγεί γιατί μια διατύπωση όπως «αποδοχή με βάση το AI» είναι μια κατεύθυνση και όχι ένα σημείο μέτρησης, και γιατί μια ομάδα πρέπει να προσδιορίσει αυτή τη διαφορά πριν αρχίσει να μιλά για ώρες ή δυναμικότητα.
Η ετοιμότητα δεν είναι το ερώτημα αν η τεχνολογία είναι διαθέσιμη. Αυτό συνήθως ισχύει. Είναι το ερώτημα αν ο οργανισμός μπορεί να αποδείξει τι ακριβώς περιλαμβάνει μια εργασία, ποιος ελέγχει το αποτέλεσμα, ποια εξαίρεση πρέπει να παραπέμπεται σε άνθρωπο και ποια απόφαση αναμένει μια εποπτική αρχή να μπορεί να αποδοθεί σε έναν υπεύθυνο. Αυτό αγγίζει οκτώ διαστάσεις που εκτείνονται από την ποιότητα δεδομένων έως τα δικαιώματα λήψης αποφάσεων έως το ερώτημα αν οι εργαζόμενοι μπορούν και θέλουν να αναλάβουν τον νέο ρόλο. Ένας οργανισμός που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο σε μία διάσταση — για παράδειγμα, καλά τεκμηριωμένες διαδικασίες — μπορεί σε άλλη διάσταση, όπως η σαφής ιδιοκτησία των εξαιρέσεων, να έχει καταγράψει ελάχιστα πράγματα.
Η αλλαγή σε αυτόν τον κλάδο δεν προχωρά παντού με τον ίδιο ρυθμό, και αυτό μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από την ίδια τη φιλοδοξία. Ορισμένες ομάδες μπορούν να λειτουργήσουν μια νέα διαδικασία εντός ενός τριμήνου, άλλες χρειάζονται πρώτα μια σειρά αποφάσεων και εγκρίσεων που διαρκούν μήνες. Τι διαφέρει σε αυτό και γιατί, περιγράφεται στο πόσο ταχέως μπορεί πράγματι να αλλάξει ένας οργανισμός, ένα ερώτημα που είναι ανεξάρτητο από το πόσο προϋπολογισμό υπάρχει διαθέσιμο.
Αυτή η συστηματική προσέγγιση δεν είναι μοναδική για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Τα ίδια τέσσερα επίπεδα και οκτώ διαστάσεις ισχύουν για κλάδους με πολύ διαφορετικό είδος εργασίας, όπως φαίνεται σε ό,τι συμβαίνει στον κατασκευαστικό κλάδο σχετικά με τις φιλοδοξίες AI μέσω των φιλοδοξιών AI που υπάρχουν στον κατασκευαστικό κλάδο ή σε ό,τι συμβαίνει με τις φιλοδοξίες AI στον κλάδο εγκαταστάσεων. Η διαφορά βρίσκεται πάντα στο είδος της εργασίας και στο είδος του λάθους που επιτρέπει μια εργασία, όχι στην προσέγγιση για τον έλεγχο της φιλοδοξίας.
Όταν η εργασία μετατοπίζεται από ανθρώπινη εργασία σε εργασία εποπτείας ή σε πλήρη ανάληψη, αλλάζει η κατανομή της δυναμικότητας: ελευθερώνονται ώρες, οι ρόλοι μετατοπίζονται, ορισμένες θέσεις αποκτούν διαφορετικό περιεχόμενο. Το τι κάνει ένας εργοδότης με αυτό — επανατοποθέτηση, μετασχηματισμό, κάτι άλλο — είναι απόφαση του ίδιου του εργοδότη και υπόκειται στις δικές του νομικές απαιτήσεις σχετικά με τη συμμετοχή των εργαζομένων και το εργατικό δίκαιο. Αυτή η σελίδα και το σχετικό εργαλείο αξιολόγησης δεν παρέχουν συμβουλές σχετικά με αυτό ούτε τεκμηρίωση για απόφαση προσωπικού. Παρέχουν στοιχεία σχετικά με ποια εργασία πιθανώς θα μετατοπιστεί και υπό ποιες προϋποθέσεις.
Το ερώτημα ποια εργασία στον οργανισμό σας μπορεί πράγματι να αναλάβει το AI, απαντάται ανά εργασία με το εργαλείο ανάλυσης εργασιών (werkscan) της FTE TO AI. Για όσους θέλουν πρώτα να γνωρίζουν πού βρίσκεται ο οργανισμός στις οκτώ διαστάσεις ετοιμότητας, υπάρχει ο δωρεάν έλεγχος ετοιμότητας: οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία για κάθε διάσταση, με μια εικόνα του πού βρίσκεστε πιο μπροστά και πού λιγότερο. Ο πλήρης έλεγχος φιλοδοξίας, με τα τέσσερα επίπεδα και τις πέντε πύλες εμπιστοσύνης (confidence gates), βρίσκεται υπό κατασκευή.
Vertel wat u wilt bereiken, dan kijken we samen wat daarvoor moet staan.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.