Μια φιλοδοξία AI ξεκινά συνήθως με μια υπόθεση σχετικά με τον πελάτη: ταχύτερη απάντηση, χαμηλότερη τιμή, μια υπηρεσία που δεν υπάρχει ακόμη. Αυτή η υπόθεση σπάνια ελέγχεται ξεχωριστά. Ταξιδεύει μαζί με τη φιλοδοξία και στην πορεία θεωρείται αποδεδειγμένη. Αυτή η πύλη θέτει ένα ερώτημα ανεξάρτητο από τα υπόλοιπα: είναι το πελατειακό αίτημα που προϋποθέτει η φιλοδοξία το πελατειακό αίτημα που πράγματι υπάρχει, και είναι αυτό το αίτημα διατυπωμένο τόσο ξεκάθαρα ώστε να μπορεί να αντιπαρατεθεί σε αυτό η χωρητικότητα.
Αυτό είναι κάτι διαφορετικό από το ερώτημα αν η AI μπορεί τεχνικά να αναλάβει την εργασία. Μια εργασία μπορεί να αναληφθεί και παρ' όλα αυτά να μην ανταποκρίνεται σε αυτό που ζητά ο πελάτης. Αντίστροφα, ένα πελατειακό αίτημα μπορεί να είναι απολύτως σωστό ενώ η εργασία πίσω από αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανθρώπινη εργασία, με την AI το πολύ ως προπαρασκευαστικό βήμα υπό ανθρώπινο έλεγχο. Η πύλη ελέγχει το ίδιο το αίτημα, όχι την εκτέλεση.
Η μετατόπιση δεν βρίσκεται στο πελατειακό αίτημα αλλά σε αυτό που μπορεί να αντιπαρατεθεί σε αυτό το αίτημα. Όσο η εργασία ήταν εξ ολοκλήρου ανθρώπινη, η χωρητικότητα ήταν σταθερό μέγεθος: τόσοι εργαζόμενοι, τόσες ώρες, τόσος χρόνος ολοκλήρωσης. Τώρα που ένα μέρος αυτής της εργασίας μπορεί να αναληφθεί από την AI -- πλήρως, εν μέρει με αξιολόγηση που εγκρίνει ή απορρίπτει με αιτιολόγηση, ή ακόμη καθόλου -- μετατοπίζεται επίσης τι σημαίνει ένα πελατειακό αίτημα για τον οργανισμό που το απαντά.
Ένα αίτημα που παλαιότερα απαιτούσε ομάδα δέκα ατόμων, απαιτεί σε ορισμένες επιχειρήσεις τώρα ομάδα τριών ατόμων συν εποπτεία σε ένα σύστημα που διεκπεραιώνει το μεγαλύτερο μέρος των τυπικών περιπτώσεων. Σε άλλες επιχειρήσεις, με το ίδιο πελατειακό αίτημα και τον ίδιο κλάδο, δεν αλλάζει τίποτα, επειδή τα δεδομένα δεν είναι σε τάξη, η διαδικασία δεν είναι αρκετά τυποποιημένη, ή οι εξαιρέσεις είναι πολύ πολυάριθμες για να αφεθούν σε εποπτεία. Η διαφορά σπάνια βρίσκεται στη φιλοδοξία. Βρίσκεται σε αυτό που ήδη είναι δεδομένο: πώς έχει χωριστεί η εργασία, πόσο συνεπώς εκτελείται, και πόσο καλά αναγνωρίζεται ποια περίπτωση είναι εξαίρεση και ποια όχι.
Όποιος ελέγχει το πελατειακό αίτημα χωρίς να συνυπολογίσει αυτό το επίπεδο, ελέγχει μια υπόθεση για την αγορά χωρίς να συμπεριλάβει την υπόθεση για τον ίδιο τον οργανισμό. Και οι δύο πρέπει να είναι σωστές για να είναι η φιλοδοξία καν εφικτή.
Αρκετό τεκμήριο δεν είναι μια έρευνα αγοράς με ένα ποσοστό από πίσω. Είναι τρία πράγματα που μαζί αποδεικνύουν ότι το πελατειακό αίτημα είναι αρκετά ξεκάθαρο ώστε να μπορεί να αντιπαρατεθεί σε αυτό χωρητικότητα:
Αν ένα από αυτά τα τρία λείπει, το πελατειακό αίτημα δεν έχει ελεγχθεί αλλά υποτεθεί. Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη πρόβλημα -- πολλές φιλοδοξίες ξεκινούν με μια υπόθεση -- αλλά είναι κάτι διαφορετικό από μια πύλη που διαπιστώνει ετοιμότητα.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ότι το πελατειακό αίτημα είναι λιγότερο τεκμηριωμένο από όσο προϋποθέτει η φιλοδοξία, ή ότι η υποκείμενη εργασία είναι λιγότερο μεταβιβάσιμη από όσο νομιζόταν. Και τα δύο αποτελέσματα είναι πληροφορία, όχι καταδίκη. Η φιλοδοξία μπορεί να παραμείνει· ο δρόμος προς αυτήν αλλάζει τότε μορφή. Μερικές φορές αυτό σημαίνει μεγαλύτερο χρόνο προετοιμασίας, μερικές φορές διαφορετική σειρά διαστάσεων, μερικές φορές αναδιατύπωση της κατάστασης-στόχου (vision state) ώστε να ανταποκρίνεται σε αυτό που σήμερα είναι αποδείξιμο.
Όπου το αποτέλεσμα αφορά το ποιος θα εκτελεί στο εξής την εργασία, ισχύει ότι για αυτό υπάρχουν δικές τους νομικές απαιτήσεις που δεν εμπίπτουν σε αυτόν τον έλεγχο. Ο έλεγχος φιλοδοξίας διαπιστώνει τι μπορεί ο οργανισμός, όχι τι πρέπει να κάνει ένας εργοδότης με αυτό το αποτέλεσμα.
Αυτός ο έλεγχος πελατειακού αιτήματος δεν είναι ανεξάρτητος από τα υπόλοιπα. Συνδέεται με το ερώτημα αν η εργασία είναι εφικτή ως προς το περιθώριο κέρδους όταν την αναλαμβάνει η AI, με την επιχειρησιακή εφικτότητα της φιλοδοξίας στην καθημερινή εκτέλεση, και με τη νομική πλευρά της εργασίας που αξιολογείται ή εκτελείται από ένα σύστημα. Ένα πελατειακό αίτημα που στέκεται ισχυρό από μόνο του, μπορεί παρ' όλα αυτά να κολλήσει σε μία από αυτές τις άλλες διαστάσεις.
Το ερώτημα ποια εργασία σε αυτή την επιχείρηση μπορεί πράγματι να αναληφθεί από την AI, ανά καθήκον, απαντάται με τη σάρωση εργασίας (werkscan) της FTE TO AI.
Όποιος θέλει να μάθει αν το δικό του όραμα είναι αρκετά ξεκάθαρο για να αντέξει αυτόν τον έλεγχο, μπορεί πρώτα να δει πώς ένα ασαφές όραμα γίνεται συγκεκριμένο σε μια κατάσταση-στόχο (vision state) και στόχο. Όποιος αναρωτιέται ποιος θα αποφασίζει στο εξής για το αποτέλεσμα αυτού του ελέγχου, βρίσκει μια αφετηρία στο τι πρέπει να καταγραφεί σχετικά με τα δικαιώματα λήψης αποφάσεων όταν αλλάζει η εργασία.
Ο δωρεάν έλεγχος ετοιμότητας δίνει μια πρώτη εικόνα: οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία ανά διάσταση, με ένα αποτέλεσμα που δείχνει πού ο οργανισμός βρίσκεται πιο μπροστά και πού ακόμη λιγότερο. Ο πλήρης έλεγχος φιλοδοξίας, με τα τέσσερα επίπεδα και τις πέντε πύλες εμπιστοσύνης, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Vertel wat u wilt bereiken, dan kijken we samen wat daarvoor moet staan.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.