Μια συνεργασία λειτουργεί μέσω συμφωνιών, επαφών, ανταλλαγής πληροφοριών και αμοιβαίων προσδοκιών που σπάνια καταγράφονται όλες στο χαρτί. Μόλις ένα μέρος αυτής της εργασίας εκτελείται από AI — η σύνταξη αναφορών για έναν συνεργάτη, η παρακολούθηση όρων σύμβασης, η προετοιμασία διαπραγματεύσεων — δεν αλλάζει η ίδια η συνεργασία, αλλά αλλάζει το τι πρέπει να μπορεί να κάνει ο οργανισμός ώστε αυτή η εργασία να μετατοπιστεί χωρίς να βλάψει τη σχέση.
Το ερώτημα «πόσο κοστίζει να γίνουν οι συνεργασίες έτοιμες για AI» δεν είναι λοιπόν ερώτημα για άδειες χρήσης ή υλοποίηση. Είναι ερώτημα για το αν ο οργανισμός γνωρίζει ποιο μέρος της εργασίας συνεργασίας μπορεί να μεταβιβαστεί, ποιο μέρος χρειάζεται εποπτεία και ποιο μέρος παραμένει ανθρώπινη εργασία επειδή το απαιτεί η σχέση.
Μέσα σε κάθε συνεργασία, οι ίδιες τρεις κατηγορίες διαπλέκονται. Η αναφορά, οι ενημερώσεις κατάστασης και η σύνοψη δεδομένων σύμβασης είναι συχνά πλήρως μεταβιβάσιμα στην AI. Η προετοιμασία μιας διαπραγματευτικής θέσης ή ο εντοπισμός αποκλίσεων σε μια συνεργασία εμπίπτει συνήθως στη δεύτερη κατηγορία: η AI κάνει την προεργασία, ένας άνθρωπος εγκρίνει ή απορρίπτει με έναν λόγο που μπορεί να εντοπιστεί. Και η ίδια η συζήτηση με τον συνεργάτη, ο τόνος με τον οποίο παρουσιάζεται ένα πρόβλημα, η εκτίμηση αν μια σχέση αξίζει μια εξαίρεση — αυτό παραμένει ανθρώπινη εργασία, επειδή η εμπιστοσύνη δεν αυτοματοποιείται.
Η διαφορά μεταξύ εταιρειών δεν βρίσκεται στο αν χρησιμοποιούν AI, αλλά στο αν έχουν καταστήσει αυτές τις τρεις κατηγορίες ρητές. Ένας οργανισμός που δεν γνωρίζει ποιο μέρος της εργασίας συνεργασίας του εμπίπτει στην κατηγορία ένα, αφήνει αναξιοποίητη χωρητικότητα. Ένας οργανισμός που αντιμετωπίζει την κατηγορία δύο ως κατηγορία ένα, χάνει την εποπτεία που χρειάζεται η σχέση.
Η ετοιμότητα σε αυτή τη διάσταση απαιτεί τρία πράγματα που σπάνια προκύπτουν από μόνα τους. Πρώτον: επισκόπηση των εργασιών που υπάρχουν σε κάθε συνεργασία και σε ποια κατηγορία εμπίπτουν. Αυτή η επισκόπηση δεν υπάρχει στους περισσότερους οργανισμούς σε επίπεδο εργασίας, μόνο σε επίπεδο σχέσης. Δεύτερον: ένα δικαίωμα απόφασης που καθορίζει ποιος εγκρίνει όταν η AI κάνει μια σύσταση προς έναν συνεργάτη. Χωρίς αυτό το δικαίωμα απόφασης προκύπτει καθυστέρηση, ή ακριβώς ένα λάθος που κανείς δεν έπρεπε να αφήσει να περάσει. Τρίτον: έναν τρόπο να συμπεριληφθεί ο ίδιος ο συνεργάτης — ορισμένοι συνεργάτες αποδέχονται την επικοινωνία με υποστήριξη AI χωρίς πρόβλημα, άλλοι περιμένουν ότι μια σταθερή επαφή θα αξιολογεί τα πάντα η ίδια.
Αυτός ο τρίτος παράγοντας είναι εκεί όπου πολλές διοικητικές ομάδες σκοντάφτουν. Η εσωτερική ετοιμότητα δεν λέει τίποτα για την εξωτερική αποδοχή. Μια συνεργασία είναι μια σχέση με δύο πλευρές, και η πλευρά του συνεργάτη καθορίζει εν μέρει πόσο από την εργασία μπορεί πράγματι να μετατοπιστεί, ανεξάρτητα από το τι είναι εσωτερικά εφικτό.
Οι εταιρείες όπου αυτό ήδη λειτουργεί, έχουν συνήθως τρία πράγματα τακτοποιημένα: έναν κατάλογο εργασιών συνεργασίας με μια κατηγορία δίπλα, ένα καταγεγραμμένο δικαίωμα απόφασης για το πότε η έξοδος AI μπορεί να πάει σε έναν συνεργάτη, και μια ρητή συμφωνία για το τι θέλει και τι δεν θέλει ένας συνεργάτης να λαμβάνει αυτοματοποιημένα. Οι εταιρείες όπου αυτό δεν λειτουργεί ακόμη, συχνά έχουν εργαλεία AI σε χρήση εντός της εργασίας συνεργασίας, αλλά χωρίς κανείς να έχει καταγράψει ποιος είναι υπεύθυνος όταν η έξοδος βγαίνει προς τα έξω. Η διαφορά λοιπόν δεν βρίσκεται στην τεχνολογία, αλλά στο αν το οργανωτικό επίπεδο — ποιος αποφασίζει, ποιος ελέγχει, ποιος είναι υπόλογος — έχει αναπτυχθεί μαζί με ό,τι μπορεί ήδη η τεχνική.
Αυτή η διάσταση αγγίζει επίσης το πώς ένας οργανισμός γίνεται αντιληπτός εξωτερικά. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για το πώς οι συνεργασίες σχετίζονται με τη φήμη και την πρόσβαση σε αγορές, το βρίσκει στο τι καθιστά το εμπορικό σήμα και την πρόσβαση στην αγορά έτοιμα για εργασία που αναλαμβάνει η AI. Και επειδή οι συνεργασίες συχνά περιλαμβάνουν συμβατικές και νομικές υποχρεώσεις, η ετοιμότητα εδώ επικαλύπτεται με τι καθιστά τη συμμόρφωση και τη διαχείριση κινδύνου έτοιμες για εργασία AI — με τη σημείωση ότι οι αποφάσεις σχετικά με το προσωπικό και τις ευθύνες έχουν πάντα τις δικές τους νομικές απαιτήσεις, ανεξάρτητα από όσα περιγράφονται εδώ.
Αν οι εργασίες αναφοράς και παρακολούθησης εντός των συνεργασιών πράγματι μετατοπιστούν προς την AI, ελευθερώνεται χωρητικότητα στους ανθρώπους που τώρα ακόμη αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στη σύνταξη επισκοπήσεων αντί για τη συζήτηση με τον ίδιο τον συνεργάτη. Πόσες ώρες είναι αυτές εξαρτάται από πόσες συνεργασίες διαχειρίζεται ένας οργανισμός, πόσο τυποποιημένη είναι ήδη η αναφορά και πόσο ώριμο είναι το δικαίωμα απόφασης. Ένα εύρος χωρίς αυτό το πλαίσιο δεν λέει τίποτα· με αυτό το πλαίσιο γίνεται ορατό πού καταλήγει η ελευθερωμένη χωρητικότητα — σε περισσότερες συνεργασίες, σε βαθύτερες σχέσεις με υπάρχοντες συνεργάτες, ή σε άλλη εργασία.
Το υποκείμενο ερώτημα ποια εργασία σε αυτή τη συγκεκριμένη επιχείρηση μπορεί πράγματι να αναλάβει η AI, απαντάται με τη σάρωση εργασίας της FTE TO AI ανά εργασία, όχι με γενικές δηλώσεις για τον κλάδο.
Η ετοιμότητα στις συνεργασίες ποτέ δεν στέκεται μεμονωμένη. Συνδέεται με το πόσο έτοιμες είναι η στρατηγική και η διακυβέρνηση για εργασία που αναλαμβάνει η AI και με το πόσο γρήγορα μπορεί πράγματι να αλλάξει ένας οργανισμός μόλις υπάρξει η χωρητικότητα. Όποιος δεν λαμβάνει υπόψη αυτές τις δύο διαστάσεις, μετρά την ετοιμότητα στις συνεργασίες απομονωμένα — και διατρέχει τον κίνδυνο να σχεδιάσει μια μετατόπιση που δεν μπορεί να ακολουθήσει ο υπόλοιπος οργανισμός.
Ο δωρεάν έλεγχος ετοιμότητας αποτελείται από οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία ανά διάσταση, και δίνει μια εικόνα για το πού ο οργανισμός βρίσκεται ήδη πιο μπροστά και πού όχι ακόμη. Αυτό είναι ένας πρώτος προσανατολισμός, όχι το τελικό σημείο: η πλήρης δοκιμασία φιλοδοξίας — με τα τέσσερα επίπεδα από το όραμα έως την κατάσταση-στόχο, ελεγμένη σε όλες τις οκτώ διαστάσεις και πέντε πύλες εμπιστοσύνης — βρίσκεται υπό κατασκευή. Όποιος θέλει πρώτα να εστιάσει στη διάκριση μεταξύ ενός στόχου και μιας φιλοδοξίας, βρίσκει την εξήγηση στο η διαφορά μεταξύ ενός στόχου και μιας φιλοδοξίας.
Vertel wat u wilt bereiken, dan kijken we samen wat daarvoor moet staan.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.