Στην αίθουσα της διεύθυνσης ακούγεται συχνά ως μία μόνο πρόταση: το περιθώριο πρέπει να ανέβει, και η AI βοηθά σε αυτό. Όλοι συμφωνούν, αλλά ο ένας σκέφτεται μειωμένα κόστη προμηθειών, ο άλλος ταχύτερους χρόνους διεκπεραίωσης, και ένας τρίτος λιγότερη χειρωνακτική εργασία στο backoffice. Αυτό δεν είναι πρόβλημα της φιλοδοξίας, αλλά της μετάφρασής της. Η βελτίωση του περιθωρίου με AI δεν είναι μέτρο μείωσης κόστους, είναι μια μετατόπιση ως προς ποιος κάνει την εργασία και ποιος ελέγχει αν έχει γίνει καλά.
Αυτή η μετατόπιση κινείται σε τρεις άξονες που αλληλεπικαλύπτονται. Ένα μέρος της εργασίας μπορεί η AI να το αναλάβει εξ ολοκλήρου: τυπικές αναφορές, συμφωνίες λογαριασμών, πρώτες αναλύσεις αποκλίσεων. Ένα άλλο μέρος παραμένει συνεργασία, όπου η AI κάνει μια πρόταση και ένας εργαζόμενος την εγκρίνει ή την απορρίπτει, με μια αιτιολογία. Και ένα τρίτο μέρος παραμένει ανθρώπινη εργασία, επειδή απαιτεί κρίση, διαπραγμάτευση ή πλαίσιο που δεν βρίσκεται στα δεδομένα. Η βελτίωση του περιθωρίου σημαίνει ότι πρέπει να μπορείτε να εντοπίσετε αυτούς τους τρεις άξονες στη δική σας επιχείρηση, ανά διαδικασία, όχι σε γενικούς όρους.
Η διαφορά σπάνια βρίσκεται στην τεχνολογία. Δύο συγκρίσιμες επιχειρήσεις με τα ίδια εργαλεία AI καταγράφουν διαφορετικά αποτελέσματα, επειδή η μία έχει καθορίσει και η άλλη όχι ποιος μπορεί να εγκρίνει το αποτέλεσμα μιας πρότασης AI, ποιος επιτηρεί την ποιότητα των δεδομένων στα οποία βασίζονται αυτές οι προτάσεις, και ποιος είναι υπεύθυνος όταν μια βελτίωση περιθωρίου προκαλεί πρόβλημα αλλού, για παράδειγμα στην αξιοπιστία παράδοσης.
Οι επιχειρήσεις όπου αυτό λειτουργεί ήδη, έχουν κάνει αυτό το δικαίωμα λήψης αποφάσεων ρητό πριν μετατοπιστεί η εργασία. Γνώριζαν ποιος ρόλος αξιολογεί την έκβαση ενός μοντέλου AI σε έναν προγραμματισμό παραγωγής, και ποιος ρόλος απλώς επιτηρεί τη διαδικασία. Οι επιχειρήσεις όπου αυτό δεν λειτουργεί ακόμη, το ανακαλύπτουν μόνο όταν συμβεί η πρώτη απόκλιση και κανείς δεν ξέρει ποιος έχει λόγο σε αυτό.
Η βελτίωση του περιθωρίου υπό αυτές τις συνθήκες απαιτεί ετοιμότητα σε οκτώ διαστάσεις, όχι σε μία. Μερικές από αυτές που στην πράξη επιβραδύνουν πιο γρήγορα μια φιλοδοξία:
Η δοκιμή φιλοδοξίας καταγράφει αυτή τη φιλοδοξία σε τέσσερα επίπεδα: το όραμα όπως το εκφράζει η διεύθυνση, το vision state που περιγράφει πώς φαίνεται η εργασία μετά τη μετατόπιση, το target με έναν συγκεκριμένο στόχο, και το target state που περιγράφει ποια δυναμικότητα ελευθερώνεται γι' αυτό. Αυτά τα τέσσερα επίπεδα ελέγχονται σε οκτώ διαστάσεις και πέντε confidence gates, και μεταφράζονται σε ρόλους και δικαιώματα λήψης αποφάσεων που πρέπει να έχουν οριστεί ήδη σήμερα, όχι μόνο όταν κάτι πάει στραβά.
Η βελτίωση του περιθωρίου με AI δεν απαιτεί αυτόματα νέες θέσεις, αλλά νέες αρμοδιότητες σε υπάρχοντες ρόλους. Ένας ελεγκτής που τώρα συντάσσει αναφορές, γίνεται ο ρόλος που αξιολογεί αναλύσεις αποκλίσεων που έχουν δημιουργηθεί από AI. Ένας επιχειρησιακός διευθυντής που τώρα εγκρίνει προγραμματισμούς, γίνεται ο ρόλος που εξηγεί γιατί μια πρόταση AI απορρίφθηκε, ώστε το μοντέλο να μάθει από αυτό. Αυτό απαιτεί διαφορετικό τύπο κατανομής χρόνου: λιγότερες ώρες στη σύνταξη της αναφοράς, περισσότερες ώρες στην αξιολόγησή της.
Αυτή η μετατόπιση αγγίζει το ερώτημα πόση δυναμικότητα σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (fte) ελευθερώνεται και πού αυτή η δυναμικότητα αξιοποιείται στη συνέχεια. Αυτό είναι ερώτημα σχετικά με την εργασία, όχι σχετικά με το προσωπικό· τι κάνει ο εργοδότης με αυτό, υπόκειται στις δικές του νομικές απαιτήσεις και αποτελεί ευθύνη του εργοδότη.
Καμία διεύθυνση δεν χρειάζεται να περιμένει μια ετήσια αναφορά για να δει αν αυτό λειτουργεί. Τα σημάδια είναι ορατά νωρίτερα: μια ομάδα που εγκρίνει προτάσεις AI εντός ημερών ή τις απορρίπτει με αιτιολόγηση, αντί να τις αφήνει για εβδομάδες. Ένας ελεγκτής που μπορεί να προσδιορίσει ποιο μέρος της βελτίωσης περιθωρίου αποδίδεται σε μια πρόταση AI και ποιο μέρος σε δική του παρέμβαση. Έναν οργανισμό που δεν συζητά πλέον αν η AI μπορεί να αναλάβει την εργασία, αλλά ποια απόκλιση αξίζει προσοχή. Περισσότερα για το τι ακριβώς είναι αυτά τα πρώιμα σημάδια περιγράφονται στο ποια είναι τα πρώιμα σημάδια ότι μια αλλαγή πιάνει.
Αυτή η φιλοδοξία σπάνια στέκεται μόνη της. Η βελτίωση του περιθωρίου αγγίζει συχνά τα ίδια δικαιώματα λήψης αποφάσεων όπως στο ποιες δυνατότητες απαιτεί η ταχύτερη παράδοση όταν η AI αναλαμβάνει εργασία, και σε μια συγχώνευση ή εξαγορά το ερώτημα επανέρχεται σε επιταχυνόμενη μορφή, όπως περιγράφεται στο ποιες δυνατότητες απαιτεί η ενσωμάτωση μιας εξαγοράς όταν η AI αναλαμβάνει εργασία. Όποιος διαπιστώνει ότι ένα στρατηγικό σχέδιο παραμένει στα χαρτιά παρά αυτή τη φιλοδοξία, βρίσκει μια εξήγηση στο πώς αποτρέπετε μια στρατηγική να παραμείνει έγγραφο.
Το υποκείμενο ερώτημα συνήθως δεν είναι αν η AI μπορεί να βελτιώσει το περιθώριο, αλλά ποια εργασία σε αυτή τη συγκεκριμένη επιχείρηση μπορεί πράγματι να αναληφθεί. Αυτό το ερώτημα απαντάται ανά εργασία με το werkscan της FTE TO AI.
Όποιος θέλει πρώτα να μάθει πού βρίσκεται ο οργανισμός, μπορεί να κάνει τον δωρεάν έλεγχο ετοιμότητας: οκτώ σύντομες ερωτήσεις, μία ανά διάσταση, με μια εικόνα του πού βρίσκεστε πιο μακριά και πού λιγότερο μακριά. Η πλήρης δοκιμή φιλοδοξίας, με τα τέσσερα επίπεδα και τις πέντε confidence gates, βρίσκεται υπό κατασκευή.
Vertel wat u wilt bereiken, dan kijken we samen wat daarvoor moet staan.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.